قدرت گفت‌وگوی درونی و افزایش احساس لیاقت

بیایید گفت‌وگوی ذهنی خودمان را مثبت کنیم.

وقتی گفت‌وگوهای درونی ما تغییر می‌کنند، احساس ما نسبت به خودمان نیز می‌تواند تغییر کند.

به خودتان بگویید:

آیا با افکار خودتان، خودتان را تنبیه می‌کنید؟

گاهی ما با افکار و باورهای محدودکننده، شرایط بیرونی را مانع پیشرفت خود می‌دانیم و سپس با خودمان وارد گفت‌وگویی بسیار سخت‌گیرانه می‌شویم.

وقتی اشتباهی می‌کنید، گفت‌وگوی ذهنی شما با شما چگونه است؟

آیا ذهن شما به‌شدت شما را سرزنش می‌کند؟

چقدر وقتی اشتباهی انجام می‌دهید، خودتان را تحقیر می‌کنید؟

این نوع گفت‌وگوی درونی می‌تواند اعتمادبه‌نفس ما را کاهش دهد و احساس لیاقت ما را ضعیف کند.

اگر به کلام منفی ذهن خود دقت کنید، متوجه می‌شوید که گاهی ذهن چگونه ما را تحقیر می‌کند؛ مخصوصاً زمانی که از لحاظ مالی شرایط خوبی نداریم یا وقتی روابط عاطفی ما دچار مشکل می‌شود.

ذهن ممکن است شروع کند به گفتن:

اما آیا واقعاً لازم است با خودمان این‌گونه صحبت کنیم؟

اگر اشتباه می‌کنید، خودتان را ببخشید

چقدر احساس گناه می‌کنید؟

اگر اشتباهی انجام دهید، چقدر خودتان را سرزنش می‌کنید؟

یا آیا فردی هستید که با خودتان مانند یک دوست خوب، مهربان و دلسوز رفتار می‌کنید و به‌راحتی خودتان را می‌بخشید؟

به رفتار خودتان با دوستان و اعضای خانواده توجه کنید.

وقتی یکی از دوستان شما با مشکلی مواجه می‌شود، آیا به او می‌گویید:

یا به او دلداری می‌دهید و می‌گویید:

با خودتان هم همین گفت‌وگوی مثبت را داشته باشید.

وقتی در کارتان موفق نمی‌شوید، با خودتان چه می‌گویید؟

وقتی پروژه‌ای که برای آن تلاش زیادی کرده‌اید موفق نمی‌شود، چه می‌کنید؟

آیا می‌گویید:

و دیگر ادامه نمی‌دهید؟

یا به خودتان امید می‌دهید و می‌گویید:

این همان جایی است که احساس لیاقت خودش را نشان می‌دهد.

نکته بسیار مهم: باورهای ما بر زندگی ما تأثیر می‌گذارند

چه این موضوع را بپذیرید و چه نپذیرید، بسیاری از جنبه‌های زندگی ما تحت تأثیر باورهایی قرار می‌گیرند که در طول زندگی با خودمان حمل کرده‌ایم.

بسیاری از این باورها را در گذشته از خانواده، جامعه، مدرسه، تلویزیون، دوستان و اطرافیان خود شنیده‌ایم.

بارها و بارها چیزهایی را شنیده‌ایم، آنها را باور کرده‌ایم و در نهایت بعضی از آنها را به‌عنوان حقیقتی درباره خودمان و زندگی پذیرفته‌ایم.

اما کافی است کمی به اطراف خود نگاه کنید.

می‌بینید افرادی در همین کشور و حتی در همین شهر زندگی می‌کنند که شرایط بسیار متفاوتی دارند.

افرادی هستند که شرایط مالی بسیار خوبی دارند.

روابط عاشقانه و سالمی دارند.

درآمد بسیار خوبی دارند.

شاد هستند و از زندگی خود لذت می‌برند.

سلامتی و آرامش بیشتری را تجربه می‌کنند.

پس تفاوت آنها با شما چیست؟

یکی از تفاوت‌های مهم می‌تواند باورهایی باشد که درباره خودشان، پول، روابط، موفقیت و زندگی دارند.

اگر شما هم تصمیم بگیرید باورهای محدودکننده خود را شناسایی کنید و آنها را با باورهای قدرتمندکننده جایگزین کنید، می‌توانید انتخاب‌ها، رفتارها و در نتیجه مسیر زندگی خود را تغییر دهید.

این یک نکته بسیار مهم است:

هر باوری را که از گذشته دریافت کرده‌اید، بدون بررسی نپذیرید.

از خودتان بپرسید:

کلماتی که مرتباً به خودمان می‌گوییم، بر نوع فکر کردن، احساس کردن و رفتار کردن ما تأثیر می‌گذارند.

افکار ما بر احساساتمان تأثیر می‌گذارند و احساسات ما می‌توانند بر تصمیم‌ها و رفتارهای ما اثر بگذارند.

وقتی آگاهانه شیوه صحبت کردن با خودمان را تغییر می‌دهیم و افکار قدرتمندکننده‌تری را انتخاب می‌کنیم، می‌توانیم تغییرات مهمی در زندگی خود ایجاد کنیم.

گفت‌وگوی درونی خود را تغییر دهید.

باورهای خود را تغییر دهید.

اقدامات خود را تغییر دهید؛

و می‌توانید مسیر زندگی خود را تغییر دهید.

عشق به خود در عمل دیده می‌شود

من عاشق خودم هستم و برای خودم ارزش قائل هستم.

از کجا می‌دانم؟

چون وقتی دچار احساسات منفی می‌شوم، برای خودم کاری انجام می‌دهم.

پیاده‌روی می‌کنم.

سپاسگزاری می‌نویسم.

جملات مثبت خودم را گوش می‌کنم و تکرار می‌کنم.

در آینه با خودم صحبت می‌کنم.

وقتی ذهنم دارد من را سرزنش می‌کند و می‌ترساند، آگاهانه توجه خودم را به چیزهای زیبا می‌برم.

موسیقی زیبا گوش می‌کنم.

این یعنی احترام گذاشتن به خودتان.

ممکن است ذهن منفی‌گو بگوید:

اما لازم نیست این جمله را باور کنیم.

ذهن منفی‌نگر معمولاً تمرکز ما را روی مشکلات، محدودیت‌ها و نداشته‌ها می‌برد.

اما ما می‌توانیم آگاهانه انتخاب کنیم که تمرکز خود را تغییر دهیم.

تجربه شخصی من؛ پروژه استرالیا

می‌خواهم تجربه بسیار مهمی از زندگی خودم را با شما در میان بگذارم.

وقتی در پروژه استرالیا اشتباه بزرگی کردم، به دلیل اینکه به شریک کاری‌ام اعتماد کردم و بدون تحقیق کافی وارد آن پروژه شدم، تقریباً تمام تلاش سه‌ساله من از بین رفت.

این تجربه برای من بسیار سخت بود.

تمام مشتریان من و بسیاری از اطرافیانم که عاشق من بودند و من را دوست داشتند، به خاطر اشتباهی که در پروژه کاری استرالیا کرده بودم، من را سرزنش می‌کردند.

اما در همان لحظاتی که دیگران من را سرزنش می‌کردند، من در درون خودم به‌شدت خودم را تحسین و حمایت می‌کردم.

به خودم می‌گفتم:

ببینید چقدر تفاوت ایجاد می‌شود وقتی در یک شرایط سخت، به جای توهین کردن به خودمان، از خودمان حمایت می‌کنیم.

من به جای اینکه خودم را تحقیر کنم، خودم را مقصر بدانم یا تمام انرژی خودم را صرف سرزنش شریک کاری‌ام کنم، به دنبال نکات مثبت این شرایط گشتم.

از خودم پرسیدم:

و نتیجه را امروز به‌وضوح می‌بینم.

من هر روز و هر روز و هر روز، علیرغم این اشتباه، پیشرفت بیشتری را تجربه کردم.

بزرگ‌تر شدم.

اعتمادبه‌نفسم بیشتر شد.

از لحاظ مالی رشد کردم.

و وارد شغلی شدم که عاشق آن هستم.

اگر آن اتفاق برای من ایجاد نشده بود، شاید هرگز وارد مسیر علایق واقعی خودم نمی‌شدم.

این تجربه به من یاد داد:

گاهی چیزی که در ابتدا آن را یک شکست بزرگ می‌بینیم، می‌تواند آغاز یک مسیر بسیار بهتر در زندگی ما باشد.

به همین دلیل، وقتی اتفاقی برخلاف خواسته شما رخ می‌دهد، فوراً خودتان را سرزنش نکنید.

از خودتان بپرسید:

این نوع گفت‌وگوی درونی می‌تواند نحوه تجربه کردن چالش‌های زندگی را تغییر دهد.

اشتباه، پایان مسیر نیست

خیلی‌ها وقتی اشتباهی انجام می‌دهند، خودشان را سال‌ها تنبیه می‌کنند.

حتی وقتی اطرافیانشان آنها را دلداری می‌دهند، باز هم با خودشان نامهربان هستند و خودشان را نمی‌بخشند.

اما باید یاد بگیریم:

اشتباه، هویت ما نیست.

ما ممکن است اشتباه کنیم، اما خودِ ما اشتباه نیستیم.

می‌توانیم مسئولیت اشتباه خود را بپذیریم، از آن درس بگیریم، اگر لازم است جبران کنیم، خودمان را ببخشیم و به مسیر زندگی ادامه دهیم.

احساس گناه یا احساس لیاقت؟

وقتی از استاد عزیزم، عباس‌منش، درباره داستان حضرت موسی(ع) شنیدم و اینکه پس از یک اشتباه بزرگ، در احساس گناه باقی نماند و از خداوند طلب بخشش کرد و مسیر خود را ادامه داد، بیشتر متوجه شدم که خداوند چقدر مهربان و بخشنده است.

این موضوع برای من یادآور یک حقیقت مهم شد:

ما نباید در احساس گناه و سرزنش خودمان باقی بمانیم.

احساس گناه طولانی‌مدت مشکلات را حل نمی‌کند.

وقتی دائماً خودمان را سرزنش می‌کنیم، انرژی و تمرکز ما در گذشته باقی می‌ماند.

آنچه به ما کمک می‌کند، یادگیری، مسئولیت‌پذیری، جبران، بخشیدن خود و حرکت به سوی آینده است.

اگر اشتباهی کرده‌اید، از آن درس بگیرید.

اگر لازم است عذرخواهی کنید، عذرخواهی کنید.

اگر لازم است چیزی را جبران کنید، تا جایی که می‌توانید آن را جبران کنید.

اما بعد:

خودتان را ببخشید و به زندگی ادامه دهید.

تمرین امروز احساس لیاقت

امروز جلوی آینه بایستید.

به چشمان خود نگاه کنید و با عشق با خودتان صحبت کنید.

بگویید:

و هر بار که ذهن منفی‌گو شروع به سرزنش شما کرد، آگاهانه گفت‌وگوی درونی خود را تغییر دهید.

به جای:

بگویید:

به جای:

بگویید:

به جای:

بگویید:

به جای:

بگویید:

سخن پایانی

دوستان عزیزم،

یکی از مهم‌ترین رابطه‌های زندگی ما، رابطه‌ای است که با خودمان داریم.

اگر تمام دنیا شما را سرزنش کند، اما شما در درون خود حامی خودتان باشید، قدرت بسیار بزرگی برای ادامه مسیر خواهید داشت.

با خودتان همان‌گونه صحبت کنید که با عزیزترین دوست خود صحبت می‌کنید.

خودتان را تحقیر نکنید.

خودتان را تنبیه نکنید.

خودتان را ببخشید.

از اشتباهات خود درس بگیرید.

و هر روز به خودتان یادآوری کنید:

من ارزشمندم.

من توانمندم.

من می‌توانم رشد کنم.

من می‌توانم یاد بگیرم.

و من هر روز در حال تبدیل شدن به نسخه بهتری از خودم هستم.

از شما به خاطر خواندن این مقاله بسیار سپاسگزارم.

لطفاً نظرات و تجربیات خودتان را با ما در میان بگذارید و برای ما بنویسید که گفت‌وگوی درونی شما با خودتان چگونه است و آیا تاکنون توانسته‌اید با تغییر گفت‌وگوی ذهنی خود، احساس بهتری در زندگی ایجاد کنید.

همچنین از شما دعوت می‌کنم از سایت ما دیدن کنید. صدها مقاله و مطالب آموزشی ارزشمند و رایگان در زمینه‌های مختلف زندگی در سایت قرار داده شده است که می‌تواند به شما در رشد و پیشرفت در جنبه‌های مختلف زندگی کمک کند.

آدرس سایت: [آدرس سایت شما]

واتساپ: [شماره واتساپ شما]

از اینکه این مقاله را خواندید و همراه ما هستید، صمیمانه سپاسگزارم.

با عشق و سپاس فراوان،

دکتر زهرا خضری

مشاور و روانشناس پیشرفت در تمام جنبه‌های زندگی