احساس لیاقت؛ عشق به خود را در عمل ثابت کنید
به نام خداوند بخشنده و مهربان
احساس لیاقت فقط یک باور نیست؛ نوع رفتار ما با خودمان است
وقتی درباره احساس لیاقت صحبت می‌کنیم، شاید اولین چیزی که به ذهن ما برسد این باشد که «من خودم را دوست دارم» یا «من انسان ارزشمندی هستم».
اما یک سؤال بسیار مهم وجود دارد:
آیا رفتار روزانه ما نیز این باور را ثابت می‌کند؟
احساس لیاقت واقعی فقط در حرف‌ها و افکار ما دیده نمی‌شود؛ بلکه در انتخاب‌های روزانه ما خودش را نشان می‌دهد؛ در غذایی که می‌خوریم، در خوابی که داریم، در افرادی که با آنها ارتباط داریم، در مراقبتی که از جسم خود می‌کنیم، در زمانی که برای آرامش خود اختصاص می‌دهیم و حتی در چیزهای بسیار ساده‌ای مانند محافظت از دست‌ها هنگام استفاده از مواد شوینده.
پس بیایید صادقانه از خودمان سؤال کنیم:
چقدر برای خودتان ارزش قائل هستید؟
وقتی می‌خواهید از مواد شوینده استفاده کنید، آیا دستکش می‌پوشید؟
آیا به روابط خودتان توجه می‌کنید که با چه کسانی در ارتباط هستید؟
آیا با افراد موفق و مثبت در ارتباط هستید؟
آیا افرادی که در کنار شما هستند، به رشد شما کمک می‌کنند یا دائماً انرژی منفی، ناامیدی و ترس به شما منتقل می‌کنند؟
چقدر ورزش می‌کنید و برای آن وقت می‌گذارید؟
اگر خودتان را دوست داشته باشید، حتماً برای سلامت جسم خود زمان اختصاص می‌دهید.
اگر در طبیعت احساس خوبی پیدا می‌کنید، حتماً برای آن وقت می‌گذارید، چون طبیعت به شما احساس خوب و آرامش می‌دهد.
مراقبت از خود فقط یک مفهوم ذهنی نیست. سازمان جهانی بهداشت نیز خودمراقبتی را مجموعه‌ای از رفتارها و انتخاب‌هایی می‌داند که به حفظ و ارتقای سلامت و بهزیستی کمک می‌کنند؛ از جمله تغذیه مناسب، فعالیت بدنی، خواب کافی و ارتباط با دیگران.
پس سؤال مهم این است:
آیا سبک زندگی من نشان می‌دهد که برای خودم ارزش قائل هستم؟
غذایی که برای خودتان انتخاب می‌کنید، چه پیامی درباره خودتان دارد؟
چقدر تفاوت وجود دارد بین کسی که غذای سالم و باکیفیت می‌خورد و مانند یک شاهزاده با خودش برخورد می‌کند، با کسی که هر چیزی را که دم دستش باشد می‌خورد.
جهان هم با این افراد متفاوت برخورد می‌کند.
من وقتی متوجه شدم به خاطر سبک غذای ناسالم دارم به خودم ظلم می‌کنم، تصمیم گرفتم آن را تغییر بدهم و اجراش کردم؛ با اینکه غذاهایی بودند که من به‌شدت عاشقشان بودم.
حتی شروع کردم به روزه‌های سه‌روزه و پنج‌روزه که فقط آب می‌خوردم، چون می‌دانستم که بدنم نیاز به مراقبت و توجه دارد.
امروز می‌خواهم از شما بپرسم:
آیا غذای تازه و باکیفیت می‌خورید یا هر چه دم دستتان باشد می‌خورید؟
من متوجه شدم که خودم را دوست ندارم، چون به‌شدت شکر، نوشابه، برنج فراوان و نان فراوان می‌خوردم و این بی‌احترامی به بدنم باعث شد که به‌شدت دچار بیماری پوستی بشوم؛ بیماری‌ای که تجربه آن برای من بسیار خاص و دشوار بود.
این تجربه به من یک درس بسیار بزرگ داد:
نمی‌توانم فقط روی ذهن و افکارم کار کنم و جسمم را فراموش کنم.
من روی روح و روانم کار می‌کردم، اما جسمم را فراموش کرده بودم
من با عدم مراقبت از جسمم، در واقع روی روح و روانم داشتم کار می‌کردم و باورهای مثبت می‌ساختم.
هر روز روی خواسته‌ام داشتم کار می‌کردم، اما در مورد خواب اصلاً به خودم توجه نمی‌کردم.
ساعت پنج صبح می‌خوابیدم، حدود یکی دو ساعت.
برای غذا هم اصلاً ارزشی قائل نبودم و بدترین غذاها، مثل نوشابه و بسیاری از خوراکی‌های نامناسب را مصرف می‌کردم.
حتی خیلی از میوه‌هایی که می‌خواستم بگیرم، در واقع شیرین‌ترینشان را انتخاب می‌کردم.
همه این‌ها باعث شد که من شرایطی را تجربه کنم که واقعاً غیرقابل وصف بود.
حدود شش ماه زمان برد تا بتوانم راه را به‌درستی پیدا کنم و بعد از آن تلاش کنم تا سلامتی‌ام را بدون دارو به دست بیاورم.
امروز می‌فهمم که احساس لیاقت فقط این نیست که بگوییم:
«من ارزشمند هستم.»
بلکه باید در رفتارمان نیز نشان بدهیم:
«من ارزشمند هستم، بنابراین از خودم مراقبت می‌کنم.»
روزهایی که فقط آرزو داشتم بتوانم راه بروم
روزهایی بود که آرزو داشتم با کفش راه بروم.
روزهایی بود که آرزو داشتم شب بخوابم.
روزهایی بود که آرزو داشتم بتوانم حمام کنم، به خاطر مسئله پوستی.
آرزو داشتم دمپایی بپوشم و راه بروم.
اما این کارها برایم امکان‌پذیر نبود.
آن روزها برای من بسیار سخت بود.
اما در دل همین تجربه سخت، یک آگاهی بسیار بزرگ وارد زندگی من شد.
خدای عظیم من را با قانون سلامتی آشنا کرد و باعث شد بفهمم چقدر در گذشته نسبت به خودم و جسمم بی‌توجه بوده‌ام و چقدر لازم است احساس لیاقت را در عمل نشان بدهم.
از آن زمان شروع کردم به اینکه قانون سلامتی را رعایت کنم.
و خدا را شکر می‌کنم که روزبه‌روز در رعایت قانون سلامتی قوی‌تر و قوی‌تر می‌شوم.
احساس لیاقت یعنی عشق به خود در عمل
چقدر برای سپاسگزاری از خداوند به‌طور پیوسته وقت می‌گذارید؟
آیا هر روز می‌نویسید تا به احساس عالی برسید؟
چقدر مراقبه می‌کنید تا ذهن شما آرامش داشته باشد؟
چقدر در مورد ویژگی‌های مثبت خودتان از خداوند سپاسگزاری می‌کنید؟
در کل، چقدر خودتان را دوست دارید و برای خودتان ارزش قائل هستید؟
من خودم هر روز سه ساعت پیاده‌روی می‌کنم.
چرا؟
چون می‌خواهم در عمل به خودم ثابت کنم که برای جسم و زندگی خودم ارزش قائلم.
احساس لیاقت یعنی برای خودت وقت بگذاری.
یعنی برای سلامتی‌ات وقت بگذاری.
یعنی برای آرامش ذهنی‌ات وقت بگذاری.
یعنی روابط سالم انتخاب کنی.
یعنی غذای باکیفیت انتخاب کنی.
یعنی به اندازه کافی استراحت کنی.
یعنی به بدن خودت احترام بگذاری.
یعنی خودت را فقط در حرف دوست نداشته باشی؛ بلکه عشق به خودت را در عمل نشان بدهی.
پژوهش‌های روان‌شناختی نیز ارتباط معناداری میان عزت‌نفس و بهزیستی نشان داده‌اند و مراقبت از خود، فعالیت بدنی، روابط حمایتگر و توجه به سلامت از رفتارهایی هستند که در رویکردهای معتبر سلامت روان مورد تأکید قرار می‌گیرند.
جسم ما یکی از ارزشمندترین هدیه‌های خداوند است
جسم ما یکی از مقدس‌ترین و ارزشمندترین هدیه‌هایی است که خداوند به ما داده است.
اگر از جسم خود مراقبت کنیم، انرژی و توان بیشتری برای ساختن زندگی مورد علاقه خود خواهیم داشت.
پس به جسمتان برسید.
با رعایت قانون سلامتی، عشق را در عمل به خودتان و جهان ثابت کنید.
من امروز با تمام وجود باور دارم که نمی‌توانم فقط روی باورها، افکار و خواسته‌هایم کار کنم و جسمم را نادیده بگیرم.
ذهن، روح و جسم ما باید در کنار یکدیگر مورد توجه قرار بگیرند.
سپاسگزاری من از استاد عباس منش عزیز
من سپاسگزارم از استاد عباس منش عزیزم که واقعاً خدا کمکم کرد من با دوره قانون سلامتی آشنا شدم و این‌قدر گوش کردم و این‌قدر گوش کردم و این‌قدر تمرین کردم، روزها، تا تونستم بدون دارو اون مسئله به این بزرگی رو در واقع حل بکنم.
زمانی بود که من مهاجرت کرده بودم، بعد از پنج سال می‌خواستم که پرواز داشته باشم، اجازه‌ی پرواز هم نداشتم.
این‌قدر مسئله‌ی من بود، ولی من انجامش می‌دادم، حتی اون پروازم انجام دادم.
گفتم من به خدا توکل می‌کنم و یازده ساعت پرواز رو تجربه کردم با همین شرایط، ولی دائم دست به دامن خداوند بودم که خدای من، تو راه رو به من نشون بده.
و می‌دونم که در این مسئله‌ی خیلی عظیم وجود داره و باعث شد که من قانون سلامتی رو یاد بگیرم و به عنوان یک روانشناس مشاور بتونم این رو به دیگران هم درس بدم، وقتی که خودم به نحوی بسیار عالی دارم انجامش می‌دادم.
من از خداوند سپاسگزارم که این مسیر را به من نشان داد و از استاد عباس منش عزیزم نیز برای آموزش‌هایی که در این مسیر دریافت کردم، سپاسگزارم.
امروز از خودتان یک سؤال بسیار مهم بپرسید
اگر واقعاً خودم را دوست داشته باشم، از امروز چه چیزی را در زندگی‌ام تغییر می‌دهم؟
چه غذایی را تغییر می‌دهم؟
چه رابطه‌ای را تغییر می‌دهم؟
چقدر برای خواب و استراحت خودم ارزش قائل می‌شوم؟
چقدر برای ورزش وقت می‌گذارم؟
چقدر برای آرامش ذهنم زمان می‌گذارم؟
چقدر سپاسگزاری می‌کنم؟
چقدر به جسمم احترام می‌گذارم؟
و مهم‌تر از همه:
آیا رفتارهای امروز من با ارزشی که برای خودم قائل هستم، هماهنگ است؟
احساس لیاقت یک جمله زیبا نیست.
احساس لیاقت یک سبک زندگی است.
وقتی خودمان را ارزشمند می‌دانیم، انتخاب‌های ما تغییر می‌کنند.
و وقتی انتخاب‌های ما تغییر می‌کنند، زندگی ما نیز می‌تواند تغییر کند.
من امروز سپاسگزارم که این آگاهی را به دست آورده‌ام و هر روز تلاش می‌کنم در مسیر سلامتی، رشد، آرامش، موفقیت و پیشرفت قوی‌تر و قوی‌تر شوم.
دوستتان دارم و سپاسگزارم. ❤️
دکتر زهرا خضری، مشاور و روانشناس پیشرفت در تمام جنبه‌های زندگی
با ما در مسیر پیشرفت همراه باشید
اگر به رشد فردی، موفقیت، احساس لیاقت، اعتمادبه‌نفس، سلامت، ثروت، روابط بهتر و ساختن یک زندگی قدرتمند و زیبا علاقه‌مند هستید، به سایت ما سر بزنید و در مسیر پیشرفت با ما همراه باشید.
در سایت ما می‌توانید مقاله‌های بسیار ارزشمند و آموزشی در زمینه‌های مختلف زندگی را مطالعه کنید؛ مقاله‌هایی که برای رشد و آگاهی شما تهیه شده‌اند و به‌صورت رایگان در اختیار شما قرار گرفته‌اند.
از این مطالب ارزشمند استفاده کنید، آنها را مطالعه کنید، به زندگی خود وارد کنید و از مسیر رشد و پیشرفت خود لذت ببرید.
با ما همراه باشید تا با هم، هر روز یک قدم به زندگی بهتر، سالم‌تر، شادتر و موفق‌تر نزدیک شویم.
دوستتان دارم و سپاسگزارم. ❤️